رزین چیست:آنچه باید در مورد رزین بدانیم
رزین مخفف رزین اپوکسی و مادهای جامد، چسبنده و دو جزئی متشکل از رزین و هاردنر است. با مخلوط کردن این دو جزء مایع، واکنشی شیمیایی صورت میگیرد طوری که رزین مایع به تدریج طی 24 تا 72 ساعت به ماده پلاستیکی جامدی تبدیل میشود. حاصل ترکیب شدن دو جزء مذکور سطحی بسیار با دوام، غیرسمی، براق و ضدآب خواهد بود؛ اما وقتی با آن کار میکنید، به طور بالقوه خطرناک است. لذا باید از وسایل ایمنی استفاده کنید. سالهاست که از این ماده برای مواردی نظیر کف، روی میز، مقاصد صنعتی، قایق سازی و هنر استفاده میکنند. اخیراً این کاربردها بیشتر شدهاند و از این ماده برای تزئین کردن جواهرات، دکوراسیون منزل، ایجاد تصاویر یا حتی ساختن مجسمهها استفاده میکنند.
توضیح مختصر رزین:
“رزین” اصطلاحی است که به طور گسترده و معمول برای توصیف ترکیبی استفاده می شود که به صورت مایع است و سپس در طی فرایند هایی خاص به یک سطح جامد و سفت تبدیل شود ، بنابراین صمغ درخت را نیز می توان نوعی از این مواد دانست. دو توع طبیعی و سنتزی این مواد ویژگی های زیر را دارند.
طبیعی: به طور طبیعی از درختان ناشی می شود. این ترکیب ماده ای ارگانیک است که در ساخت لاک الکل ، مواد لعاب دهنده مواد غذایی و … استفاده می شود.
سنتزی یا مصنوعی: انواع مصنوعی مانند آنچه در زیورالات رزینی، صنایع دستی و دیگر صنایع استفاده می شود ، برای تقلید از رزین های گیاهی در سال های اخیر تولید شده اند این ترکیبات چسبناک هستند و قادر به سخت شدن دائمی می باشند. این مواد، ترکیباتی غیر آلی هستند.
برخی از انواع مصنوعی عبارتند از:
رزین اپوکسی : برای تولید زیورآلات کوچک ، جواهرات و صنعت ریخته گری ، کفپوش ها، تخته های موج سواری
پلی اورتان: برای تولید وسایل و تجهیزات کوچک
پلی استر:برای تولید اشیا پلاستیکی در مقیاس بزرگ مانند مبلمان ، ساخت جواهرات و… استفاده می شود.
اکریلیک : برای تولید محصولاتی مانند پلکسی گلاس
سیلیکون: برای تولید لاستیک های سیلیکونی انعطاف پذیر و قالب های سیلیکونی
انواع رزین:
پلی استایرن
هیدروکربن های آروماتیکی هستند که دارای هزینه ی کم و تولید آسان می باشند. این مواد در برابر اسید ها ، مواد قلیایی و نمک ها مقاومت بسیار خوبی دارند.
رزین های پلی استایرن همچنین از وضوح و انعطاف پذیری خوبی برخوردار هستند.برای عایق بندی ، ساخت لوله ها ، فوم ها ، برج های خنک کننده ، لاستیک ، ابزارهای خودرو و داشبورد از این نوع استفاده می شود
پلی پروپیلن
ترموپلاستیک و فاقد BPA است. دارای چگالی کم و مقاومت حرارتی خوبی است. قابلیت ضدعفونی سازی را دارند ، بنابراین اغلب برای ساخت تجهیزات پزشکی استفاده می شوند. رزین های پلی پروپیلن همچنین مقاومت شیمیایی خوبی دارند و برای ساخت اسباب بازی ها ، قطعات الکترونیکی ، لوله ها ، الیاف و پوشش ها استفاده می شوند.
رزین اپوکسی
ویژگی شناسه این رزین ها دارا بودن بیش از یک گروه epoxy در ساختار مولکولی است. این گروه ممکن است در بدنه زنجیر باشد ولی معمولاَ در انتها قرار دارد.
در شرایط مناسب واکنش، گروه اپوکسی میتواند با اسیدها، انیدرید اسیدها، آمینها و الکل واکنش تراکمی به همراه جابجایی هیدروژن به گروه اتیلن اکسید، بدهد. این واکنشها امکان افزایش طول زنجیر یا شبکه ای شدن را بدون آزاد کردن مولکولهای کوچک مانند آب فراهم میکند.
بنابراین محصولات اپوکسی در مقایسه با اکثر رزینهای گرما سخت جمع شدگی کمتری در اثر پخت
نشان میدهند. باید متذکر شد که محدوده وسیعی از رزینهای اپوکسی و محصولات شبکه شده متنوعی وجود دارد.
ساختار شیمیایی رزینهای اپوکسی شامل دو بخش اپوکسی و هاردنر میباشد. بخش هاردنر ممکن است آلیفاتیک، سیلکوآلیفاتیک و یا هیدروکربن شدیداَ حلقوی باشد. در عمل محصول واکنش بیس-فنل A و اپی کلروهیدرین اغلب رزینهای اپوکسی متداول را تشکیل میدهند.
این محصولات ۸۰ تا ۹۰% سهم بازار را به خود اختصاص دادهاند.